Problematyczne zachowania seksualne u dzieci

Dzieci przejawiające problematyczne zachowania seksualne to dzieci, które inicjują zachowania skoncentrowane na intymnych częściach ciała, nieadekwatne do ich fazy rozwoju lub potencjalnie niebezpieczne dla nich samych lub innych osób. Nie ma wyodrębnionej jednostki diagnostycznej odnoszącej się do tego zakresu; jest to zbiór zachowań, które spostrzegane są jako problematyczne i potencjalnie zagrażające. Nie należy jednak mylić tych zachowań z zachowaniami typowymi dla dziecięcej ekspresji seksualnej (na przykład rozwojowa masturbacja dziecięca czy ekshibicjonizm dziecięcy). Wykraczają one poza typową aktywność dziecięcą i wymagają konsultacji z seksuologiem dziecięcym. 

Kiedy zachowanie seksualne u dzieci staje się problematyczne? Profesor Beisert z zespołem stworzyli zespół kryteriów pozwalających na ocenę danego zachowania.

Jednym z kryteriów jest czas występowania. Jeśli dane zachowanie występuje dłużej, niż można by się było spodziewać, może wskazywać na istnienie problemu. Przykładowo, ekshibicjonizm dziecięcy występujący u czterolatka nie powinien zazwyczaj spędzać snu z powiek rodzicom. Inaczej rzecz się ma w przypadku zachowań ekshibicjonistycznych występujących u ośmiolatka – w takim przypadku konsultacja ze specjalistą jest niezbędna.

Kolejnym kryterium jest częstotliwość. Sporadyczna masturbacja u czterolatka sama w sobie nie wskazuje na istnienie jakiegoś problemu. Jeśli jednak występuje ona bardzo często lub w związku z określonymi okolicznościami (np. przed pójściem do przedszkola, w trakcie kłótni rodziców), powinna zaalarmować opiekunów. 

Innym niepokojącym wskaźnikiem jest odrywanie dziecka od zwyczajnych form aktywności. Przykładem takiej sytuacji może być masturbacja u ucznia, która utrudnia lub wręcz uniemożliwia mu naukę czy realizowanie swoich pasji.

Zachowania problematyczne nie ustępują też pomimo adekwatnych reakcji rodziców. W praktyce może to oznaczać niemożność odwrócenia lub przekierowania uwagi kilkulatka od dotykania się na inną atrakcyjną dla niego czynność. Innym przykładem mogą być zachowania ekshibicjonistyczne, które nie mijają pomimo spokojnych rozmów o granicach i intymności.

Innym alarmującym zagadnieniem mogą być zachowania seksualne występujące między dziećmi znacznie różniących się pod względem wieku lub poziomu rozwoju. Ilustracją tego kryterium może być jedenastolatek obnażający się kilkulatkami bawiącymi się w piaskownicy lub próba namówienia do rozebrania się sąsiadki równolatki z niepełnosprawnością umysłową.

Kolejnym kryterium jest strach lub niepokój u innych dzieci. Mieścić się tutaj będą wszelkie zachowania, które będą budzić dyskomfort u innych dzieci z otoczenia, np. prezentowanie miejsc intymnych kolegom w klasie, pokazywanie treści pornograficznych, etc.

Bardzo ważnym wskaźnikiem pomagającym określić, czy dane zachowanie jest już problematyczne jest obecność przymusu lub agresji. O ile zachowania interakcyjne takie jak zabawa w doktora czy w dom odbywają się między dziećmi za obopólną zgodą i wiążą się z pozytywnymi emocjami, nie powinno nadto niepokoić opiekunów. Jeśli jednak dziecko siłą, zastraszaniem lub groźbą zmusza inne dzieci, aby się rozbierały lub pozwalały się dotykać, konsultacja ze specjalistą będzie konieczna.

Ostatnim wskaźnikiem jest szkodliwość zachowań, zarówno dla dziecka jak i dla innych. Przykładem takiego zachowania będzie próba wprowadzania do pochwy lub odbytu przedmiotów lub próby wprowadzenia członka do nietypowych miejsc. Wszystkie zachowania potencjalne zagrażające zdrowiu dziecka i jego otoczenia powinny zostać jak najszybciej skonsultowane ze specjalistą. 

Ważna jest wszechstronna i rzetelna diagnostyka, nierzadko również konsultacje z innymi specjalistami (psychiatra dziecięcy, neurolog). Często u dzieci przejawiających problematyczne zachowania seksualne występują również inne problemy wymagające interwencji: zaburzenia lękowe, depresja, ADHD, zespół stresu pourazowego (szczególnie związany z byciem ofiarą przemocy, w tym również seksualnej), zaburzenie opozycyjno – buntownicze. Seksuolog dziecięcy pomoże zrozumieć, jaką funkcję dane zachowanie pełni w życiu dziecka i pomoże dostosować interwencję do potrzeb i okoliczności. Ważna jest również praca nad samooceną małego człowieka oraz wsparcie w problemach współistniejących.

0 0 vote
Article Rating
Subskrybuj
Powiadom o
guest

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x